Po fyrtlach Poznania 38 – Stare Miasto – Stary Rynek

10 (100%) głosów: 1

Pierzeja Zachodnia Starego Rynku – od ulicy Paderewskiego do Zamkowej, przedzielona ulicą Franciszkańską.

p.z.

druga część tej pierzei

u 154 Kopia

Nr 69 o nieistniejącej kamienicy nr 69 przypomina dzisiaj zarys fundamentów w postaci czerwonego bruka na ulicy Paderewskiego. Parcela została zlikwidowana w roku 1839 kiedy to przebito ulicę Nową, dzisiaj Paderewskiego. Podczas badań archeologicznych, przed kilkunastu laty, odsłonięto XIV pozostałości drewnianego budynku prawdopodobnie zniszczonego przez pożar w 1447 roku. Ogień zniszczył także zbudowaną kamienicę na poprzedniego domu. Dopiero kamienica zbudowana w pierwszej XVI wieku przetrwała blisko trzysta lat. Wygląd kamienicy z charakterystycznymi drewnianymi gankami znany jest z ryciny powstałej tuż przed rozbiórką. Znani właściciele tej kamienicy to poznańscy złotnicy Piotr Gelhor i Jan Galzer żyjący w XVI wieku.

u 022

Nr 70 – kamienica Rotowska, kupiona w 1681 roku od franciszkanów przez Franciszka Rota. Na początku XVIII wieku kamienicę nabył Michał Czenpiński, kilkakrotnie wybierany na urząd burmistrza. Wygląd kamienicy to efekt przebudowy w roku 1906r przez Rogera Sławskiego, architekta, który budował między innymi nowe skrzydło Bazaru, gmach TPN… i nie tylko. Elewacje zostały jednak mocno zmienione podczas okupacji i powojennej odbudowy, kiedy to dodano podcienia.

 Nr 71 (u 024 – Kopia (3)) w latach czterdziestych XVI wieku własność Ostrorogów, jednej z najznakomitszych rodzin wielkopolskich. Z tej rodziny pochodził wojewoda poznański Jan Ostroróg (zm 1501 r.) prawdopodobnie autor memoriału w sprawie reform ustrojowych i społecznych -Monumentum … pro Reipublicae ordinatione. Później kamienica była w posiadaniu Górków , następnie Czarnkowskich. W 1648 nabył ją Szkot Edward Hebron – szkocki kupiec, członek nielicznej wówczas w Poznaniu kolonii szkockiej. Wcześniej w połowie XVI wieku, kolonia szkocka liczyła około 200 – 300 osób, jednak prześladowania jakich doznali protestanci spowodowały , że zostało tylko kilka rodzin. Na początku XX wieku kamienicę nr 71 i 72 wyburzono a na ich miejscu powstał dom towarowy. Po wojnie ukształtowano fasady w starym wyglądzie, z podziałem na dwie kamienice.

Nr 72 około 1603 (1607 r) kamienice kupił dr Jan Chrościejewski uznawany za prekursora polskiej pediatrii. Syn znakomitego lekarza Stanisława, zwanego „Nigrem”. Jan po odbyciu studiów w Padwie, opracował pierwszy historii podręcznik chorób dziecięcych „De puerorum morbis….”. który wsławił się wydaniem statutu o bezpłatnym leczeniu ubogich. Podobnie jak ojciec , tak i Jan zostali uhonorowani wyborem na urząd burmistrza wielokrotnie. Jan wsławił się też wydaniem statutu o bezpłatnym leczeniu ubogich.. Tablica pamiątkowa poświęcona Janowi Chrościejewskiemu wisi mylnie na kamienicy 71. Pomyłka w archiwach skutek wyburzenie kamienicy 69

NR 73 właścicielami tej kamienicy były między innymi rody Ridtów i Wildów, od 1690 do 1752 kamienicą władał cech krawiecki, do czego nawiązuje dekoracja fasady.. Kamienica 73 razem z sąsiednią 74 wyburzone 1908 roku i na ich miejscu stanął Bank Przemysłowców, zaprojektowany przez Rogera Sławskiego. Bank założony w 1886 roku to z jedna instytucji wspierających polskich przemysłów, kupców i rzemieślników w czasie zaborów. Po wojnie kamienice odbudowane formie zbliżonej do tej z przełomu XVII i XVIII wieku. Od 2004 roku wewnątrz kamienic hotel i browar restauracyjny Brovaria.

2 p.zach Kopia

Nr 75 z loggiami – Apteka pod Lwem, nie uszkodzona podczas II wojny, fasada z początku XX wieku zaprojektowana przez Teubnera. W 1793 roku rotmistrz Ignacy Kołaczkowski odsprzedał ją czeskiemu budowniczemu architektowi Antoni Höhne. Wybitny w tym czasie był zaangażowany był w wiele ważniejszych przedsięwzięć budowlanych. Projektował kościół pw. Świętego Krzyża (dziś Wszystkich Świetych), kierował w latach XVIII wieku przebudową Pałacu Działyńskich. …. W 1804 roku jej właścicielem został aptekarz Tobin, twórca Apteki pod Lwem (apteka tam do dzisiaj istnieje) , potem budynek i aptekę 1812 roku kupił August Kolski. Kilkanaście lat mieszkał w tej kamienicy Karol Marcinkowski uczestnik powstania listopadowego, wielkopolski lekarz, społecznik, filantrop, inicjator budowy Bazaru w Poznaniu czy Towarzystwa Naukowej Pomocy wspierające aspiracje edukacyjne młodzieży.

Nr 77 na rogu ulicy Franciszkańskiej, wzmiankowana już w XV wieku, w 1608 jej właścicielem był lekarz Jakub Grodzki (Grodzicki). Kamienica przebudowana około 1780 roku prawdopodobnie przez Antoniego Höhne. W połowie XIX wieku kamienica należała do matki poety, uczestnika Wiosny Ludów Ryszarda Berwińskiego… Po zniszczeniach wojennych 1945 została odbudowana w 1953 roku według wzorów z XVIII wieku

29 p.zach

I druga połowa zachodniej strony, następny Pałac Działyńskich, o pałacu oddzielny wpis.. potem

u 154 Kopia

Nr 79 Zbudowana przed 1505 rokiem. Odbudowana w latach 1950-55 po zniszczeniach wojennych. Elewacja sgraffito z symbolami nauki oraz portretami Mikołaja Kopernika, Marii Skłodowskiej-Curie, Stanisława Staszica, Jana i Jędrzeje Śniadeckich.


Nr 80; 81;82– domy wyburzone w początkach XX wieku, na ich miejscu wzniesiono trzypiętrowy budynek mieszkalny, własność Józefa Kościelskiego – właściciel majątku Miłosław, poeta, dramaturg, wielkopolski działacz polityczny, mecenas sztuki i filantrop. Kościelski zasłynął wystawianiem w 1899 roku w Miłosławiu pierwszego pomnika Juliusza Słowackiego. Dom zniszczony podczas II wojny, podczas odbudowy odtworzono dawny wygląd a za podstawę posłużyły dawne ryciny.

u 154 - Kopia (2)

Nr 83 przebudowywana wiele razy, ocalała jednak od zniszczenia w 1945. Podczas remontu w 1957 roku odkryto renesansowy strop w przyziemiu wykonany z belek z profilowanych.

Nr 84 Pierwotnie gotycka kamienica, sięgająca początków lokacji miasta. W latach 1554 -1558 na zlecenie kupca Jana Rgilowskiego przebudowana przez Giovanniego Battistę di Quardo, budowniczego poznańskiego ratusza. W roku 1555 stał się jej właścicielem na około ćwierć wieku. W roku 1923 kamienicę nabył i odrestaurował Cyryl Ratajski, prezydent miasta Poznania 1922-1934 i 1939 r. Cyryl Ratajski ufundował też rzeźbę autorstwa Władysława Marcinkowskiego przedstawiającą postać G. B. di Quardo umieszczoną na fasadzie kamienicy. Figurę Jana Babtysty Quardro odlano z przetopionej głowy pomnika Bismarcka, który to pomnik stał do 1919 roku na dzisiejszym Placu Mickiewicza, (decyzja poznańskiej Rady Miejskiej – wydać mistrzowi głowę Bismarcka celem należytego wykorzystania jej). Dzisiejszy wygląd kamienicy to wynik powojennej odbudowy kiedy to nadano jej formy z połowy XVIII wieku. W 1959 elewację pokryło nowe sgraffito. Dzisiaj w kamienicy Muzeum Literackie Henryka Sienkiewicza, które zafundował w 1978 roku kupiec Ignacy Moś. Muzeum jest oddziałem Biblioteki Raczyńskich.

22 p.zach Kopia

14a p.zach Kamienica (84) di Quadro


14d p.zach Kamienica (84) di Quadro

Wygląd tego miejsca przed wojną 

32b p.zach

i obrazek na narożnik  północno-zachodni

8 042 Kopia

i zniszczenia wojenne

1

P.Zach.kol

Zapraszam na następny spacer, …… po Pałacu Działyńskich…

Dodaj komentarz