Archiwum miesiąca: październik 2014

Po fyrtlach Poznania 156 – Jeżyce cd

26 października, 2014Asnyka, Jeżyce, Plac Asnyka, Prusa, Reja, SłowackiegoDom Akademicki imienia Dr. Jana Chądzyńskiego, Dom Tramwajarza, spółka Lindner & Roskam, Theresen PlatzJan Kaczmarek

Ulica Słowackiego

do 15. 11. 1919 Karola, ciągnie się od ulicy Roosevelta do ulicy Piotra Wawrzyniaka, na planach Jeżyc została wykreślona już w roku 1891.

Początek spaceru od wschodniej strony, od ulicy Roosevelta, kilka budynków zostało tu po wojnie rozebranych, nie ma budynku 4; 6; 8/10 –

w ich miejscu dzisiaj Wojewódzka Przychodnia Specjalistyczna zbudowana przed rokiem 1950, zaprojektowana przez Władysława Czarneckiego…

Druga, południowa strony ulicy, to na początku ulicy nowy, odblaskowy biurowiec KPMG Comarch adres Roosevelta 18, ale cały bok biurowca od strony ulicy Słowackiego…

Cztery narożnikowe budynki na skrzyżowaniu ulicy Słowackiego i Mickiewicza to kamienice (pokazane już wcześniej) willowe wzniesione w ramach luksusowego osiedla przy ulicy Mickiewicza i tak nr 26 willa przy Mickiewicza, zbudowana w1905 roku dla dra Stanisława Jerzykowskiego, zbudowana przez firmę architektoniczną Lindner i Roskam.

drugi narożnik, willa nr 28 zbudowana w roku 1905 przez firmę architektoniczną Lindner i Roskam jako budynek własny..

Narożniki od strony zachodniej – Kamienica nr 27 zbudowana dopiero w 1912 roku dla kupca L.Vogeldorfa, przez firmę projektową Paula Lindnera i Karla Roskama

Fasada budynku, rozdzielona wykuszami, w zwieńczeniach jedyne, słabo widoczne, elementy dekoracyjne motywy roślinne.

Narożnik południowy – kamienica pod numerem 29 zbudowana w okresie 1903- 1906 dla lekarzy Hirschberga i Panieńskiego, w domu tym mieszkał projektant Paul Lindner, dzisiaj remont, zobaczymy jak będzie wyglądać po remoncie , bo podobno kiedyś miała zdobienia, … ale pewno odleciały aniołki, czy listki razem z tynkiem..

ale wieżyczka od strony razem z iglicą została (widok od strony Landratury, ul. Mickiewicza)

Narożniki zobaczyliśmy więc dalej spacer po północnej stronie i kamienica nr 18 również zbudowana w ramach tego samego luksusowego osiedla w roku 1911, zaprojektowana przez spółkę Lindner & Roskam … dzisiaj woła o remont…

Kamienica z wieżyczką – przez wiele lat na pierwszym pietrze mieszkała tu autorka Jeżycjady Małgorzata Musierowicz, a rodzina Żaków „mieszkająca” w tej kamienicy to bohaterowie jej powieści…

Sąsiednia, secesyjna kamienica nr 20 budowana po 1908 roku, przekazana po I wojnie światowej Uniwersytetowi Poznańskiemu, zaprojektowana przez spółkę Lindner & Roskam,

dekoracja secesyjna

Uniwersytet wystawił Kamienicę na sprzedaż… Dawniej kamienica służyła jako Dom Akademicki imienia Dr. Jana Chądzyńskiego

Wolno stojąca kamienica willa nr 22 zbudowana w 1902 roku, teraz siedziba Urzędu Skarbowego Poznań Jeżyce i Urzędu Miasta Poznania, zaprojektowana przez wspomnianą już spółkę Lindner & Roskam.

Druga strona (południowa) ulicy, obok pokazanej wyżej kamienicy na Mickiewicza 29, barak pod 13, w którym trochę mieszkań i trochę biur, ale taki bez historii, (nic nie znalazłem)…

a obok neobarokowa, willa wolno stojąca nr 15, o trzech kondygnacjach. dwa bliźniacze ryzality od frontu. Ozdobą elewacji są dzielące ją jońskie pilastry. Narożniki – pozorne wieże. Balkon wsparty na czterech kolumnach portyku głównego wejścia…

dzisiaj Przedszkole nr 86 „Tęczowy Świat”, ładne ma miejsce ten „Tęczowy Świat”

Ulicę Słowackiego przecina ulica Kochanowskiego, zobaczymy co ciekawego na tym kawałku ulicy Słowackiego za Kochanowskiego..

Po południowej stronie ulicy Słowackiego (19/21) w roku 1925 – 27 powstało małe osiedle ograniczone ulicami Kochanowskiego Słowackiego i Reja.

Osiedle powstało z z inicjatywy prezydenta miasta Poznania na zakupionych wcześniej przez Dyrekcję Poznańskiej Kolei Elektrycznej parcelach . Osiedle to trzy domy, dwa przeznaczone na mieszkania i jeden główny budynek o długiej fasadzie wzdłuż ulicy Słowackiego..

W głównym budynku znalazło się przedszkole, biblioteka z czytelnią, szkoła kroju oraz sala klubową ze sceną na 300 osób (ob. kino Amarant). Osiedle tramwajarzy – to osiedle samowystarczalne – i coś dla ciała (mieszkanie, opieka nad dziećmi, ..) i dla ducha (rozrywka, nauka ..)

widok od dziedzińca

i na dziedziniec

Budynki o prostej bryle pudełka, zaprojektował Adam Ballenstaedt.. budynek zdobiony rzeźbami autorstwa Mieczysława Lubelskiego..

po tej samej stronie na narożniku ul. Reja i Słowackiego, pod nr 23 wielka kamienica z 1911 roku projektowana przez R. Mianowskiego – przykład berlińskiej Reformarchitektur

od Słowackiego do Sienkiewicza biegnie krótka 100 metrowa ulica Mikołaja Reja powstała w 1907 roku miała być przedłużona do Dąbrowskiego, ale … nigdy to się nie stało,

Wyżej pokazana kamienica to narożnikowa pod adresem Reja 4 i Słowackiego 23, drugi narożnik tej ulicy to Dom Tramwajarza…

kilka obrazków z tej uliczki…

niżej kamienica nr 2 w 1928 roku, autor projektu prawdopodobnie Adam Ballenstedt, typowe dla tego architekta quasi-barokowe efekty monumentalizacji i ekspresji. Sąsiednia kamienica nr 3 pod sówką z 1912 roku może się podobać…

Plac Asnyka to też mały ale ciekawy plac, z ciekawą historią, zabudową…. teren zielony był tu od 1910 roku, wtedy był to Theresen Platz i od początku służył rekreacji okolicznych mieszkańców… (Teraz tu niedokończony remont, brama na drut, bruk częściowy… to sierpień 2012 roku)

W 1930 roku rodzina Kosickich w testamencie przekazała swój ogród miastu Poznań, który z życzeniem pierwszych jego właścicieli … „..ma już zawsze być ogólnodostępnym miejscem wypoczynku i nigdy nie zostać zabudowany…”. Dzisiaj ogród nazywa się Placem Asnyka.. darczyńcom postawiono kamień pamiątkowy …

teraz znowu remont (październik 2014), chyba ten kończą ten niedokończony poprzednio….

Przy Asnyka też ciekawe budynki, np narożniku Asnyka 1 i Słowackiego 29 zbudowana w 1911, późna odmiana secesji ……. wykusze, balkony, na narożniku wieżyczka

Dwie kamienice nr 3 (beżowa) i 5 (pomarańczowa zbudowane w latach trzydziestych XX wieku w stylu nowoczesnym z płaskim dachem, szerokimi oknami oraz kubicznym, pudełkowatym kształtem..

Podobnie kamienica przy pl. Asnyka 2 zbudowana w latach trzydziestych w podobnym stylu…. ładna…

Kamienica zajmująca dwie parcele przy Placu Asnyka 3/3A zbudowana w 1936 roku przez Józefa Jarysza..dzisiaj woła o remont i odnowienie….

po północnej strony zniknęły rozebrane nie znane z wyglądu budynki 24 i 26 a w ich miejscu pojawiły się bloki z wielkiej płyty…dalszy odcinek ulicy Słowackiego to budynki różne,z początku wieku, ale też z lat 30-tych,.. z ciekawszych budynków na tym odcinków ulicy Słowackiego warto zobaczyć….pokazaną wcześniej narożnikową kamienicę Asnyka 1 Słowackiego 33 zbudowaną w 1911

po południowej stronie – kamienica pod nr 34, zaprojektowaną przez Paula Pitta dla dyrektora banku Jana Kosickiego (to Jan Kosicki wraz z żoną podarowali miastu Plac Asnyka) zbudowana przed 1906r

Sąsiadka nr 36, też stara bo aż z 1911 roku woła o remont, tynk zlatuje, sztukateria też, kiedyś była piękna (chyba)…

Kamienica 38… coś się z nią dzieje, zasłonięta siatką, pewno odnowienie, remont, druga obok pod 40 to kamienica własna architekta Maxa Biele zbudowana w 1904 roku. Max Biele był autorem wielu ciekawych projektów realizowanych w Poznaniu na początku XX wieku..

niemal symetryczna fasada, z dominującym, na całej wysokości ryzalitem,z ryzalitu wyjścia na balkony, w szczycie duża twarz…

Dalej narożnikowa kamienica Słowackiego 42 i Prusa 17 zbudowana w okresie 1903 do 1910 w stylu . powiadają, że to trochę secesji szkockiej i trochę wiedeńskiej (Quadratstil) .

mieszkał tu w dzieciństwie znany socjolog profesor Zygmunt Bauman.

Po drodze zaglądnijmy na ulicę Prusa zobaczmy kamienicę 18 z 1904 roku….w stylu podobnym do poprzedniej 17

Kilka obrazków z ulicy z Prusa, widoczna kamienicę 19 i remontowaną 20 (zasłonięta)

północna część ulicy Prusa od strony Rynku Jeżyckiego

Zaś południowa część ulicy powstała dopiero po 1936 roku… Zbigniew Zakrzewski tak wspomina..„…Ulicę Bolesława Prusa, zrazu stanowiącą przedłużenie Żurawiej, zamykał od południa , jak sobie przypominam z lat najmłodszych, wysoki parkan. Dopiero jesienią 1936 roku, w związku wykupieniem kilku parcel i wybudowaniem na nich kamienic, ulicę Prusa przedłużono w kierunku południowym aż do Sienkiewicza..”

z tego wynika to co tu powstało, to po roku 1936

wschodnia strona

strona zachodnia,

i jeszcze takie coś w środku……do czego ma to pasować?

Kawałek ulicy Słowackiego od Prusa do Kraszewskiego, też stara zabudowa , nic na jej temat nie znalazłem, więc tylko kilka obrazków …

widok od ulicy Kraszewskiego

Na narożniku Prusa i Słowackiego widoczna wielka kamienica nr 44/46

44/46; 48; 50 dalej widać wieżyczkę kamienicy na narożniku Słowackiego i Kraszewskiego i dalej wieża Szkoły

druga strony

jeszcze jedno spojrzenie na narożnik Słowackiego/Kraszewskiego

Zapraszam na następny spacer, reszta ulicy Słowackiego i .. Kraszewskiego…. 🙂

Po fyrtlach Poznania 155 – Jeżyce cd

22 października, 2014Jeżyce, Mickiewicza"Marago", Dom Chłopa, gmach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Pracowników Umysłowych, kamienica Deustche Sparkasse, Landratura Poznań - Zachód, stajnie i wozownia, zagłuszaczkaJan Kaczmarek

Ulica Mickiewicza

odcinek południowy – od skrzyżowania z ulicą Dąbrowskiego do ulicy Zwierzynieckiej, ulica obsadzona lipami, została zabudowana w latach 1905 – 1907.

Powstały tu luksusowe kamienice willowe, z małymi ogródkami o eleganckiej bryle, z detalami secesyjnymi, większość zaprojektowana przez architektów Paula Lindnera i Karla Roskama, mieściły mieszkania dla wyższych urzędników, bankierów, kupców….podobny charakter miała mieć zabudowa przy ulicach Karola (Słowackiego), Wettynów (Sienkiewicza) … Wśród właścicieli działek i domów można spotkać poznańskich lekarzy (dra. Jerzykowskiego, prof. Swięcickiego, dra. Panieńskiego….), dyrektorów banków (Gustawa i Wilhelma Wolfów), wielkopolskich kupców (Naphtalego i Salo Hamburgerów, Kantorowiczów, Simonów, Dawidsonów..), architektów (Czesława Blachowskiego, Paula Lindera, Karla Roskama)…założony plan nie został zrealizowany do końca..

zobaczymy co tu ciekawego….

na narożniku ulicy Mickiewicza i Dąbrowskiego gmach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Pracowników Umysłowych zbudowany w 1931 roku wg projektu Marianna Andrzejewskiego. Mieścił się tu też oddział Państwowego Banku Rolnego, Front to siedem kondygnacji, boczne skrzydła pięciokondygnacyjne. Na dachu budynku znajdowało się urządzenie zagłuszające Wolną Europę, podczas demonstracji 28 czerwcu 1956 roku urządzenie zostało zrzucone na bruk, upadek na bruk zagłuszaczki był ważnym i stanowił symbol dla walczących…

po tej stronie kamienica pod numerem 27 zbudowana dopiero w 1912 roku dla kupca L.Vogeldorfa, przez firmę projektową Paula Lindnera i Karla Roskama

dalej obok kamienica pod numerem 29 zbudowana w okresie 1903- 1906 dla lekarzy Hirschberga i Panieńskiego, w domu tym mieszkał projektant Paul Lindner

Na narożniku ulicy Mickiewicza i Sienkiewicza budynek dawnej Landratury Poznań – Zachód zbudowany w 1908, projektował go G. Seidel, trochę baroku trochę secesji .. w sumie ładny to budynek

Od 1923 użytkowany był przez Izbę Przemysłowo-Handlową,

trochę szczegółów

po II wojnie światowej oddano go na potrzeby służby zdrowia, i tak do dzisiaj.

od strony Sienkiewicza

na zapleczu były stajnie i wozownia, dół zbudowany z cegły a góra w konstrukcji szachulcowej

z gołębnikiem…:)

Drugi narożnik Mickiewicza/Sienkiewicza to „Dom Chłopa”, zabytkiem nie jest ale na fasadzie znajdują się tablice upamiętniające działalność osób Maksymiliana Jackowskiego (patron Kółek Rolniczych), Stanisława Mikołajczaka oraz tablica pamiątkowa ufundowana z okazji 100 lat Wielkopolskich Organizacji Ogrodniczych….

Obok budynek Banku Rozwoju Cukrownictwa S.A. pewno teraz już nie tylko bank się tu mieści,

Początek ulicy Mickiewicza od strony ulicy Zwierzynieckiej – po zachodniej stronie – w tle widoczny (zielony) Dom Chłopa potem, budynek Banku Rozwoju Cukrownictwa S.A i na początku budynek „Marago”, na tym miejscu kiedyś kamienica Deustche Sparkasse. Budynek zbudowany w latach 1958-60 dla zakładu przetwórstwa spożywczego Amino, zaprojektowali Jerzy Liśniewicz i Henryk Grochulski. Budynek uzyskał swego czasu tytuł „Mistera Poznania” może dlatego, że architektom udało się odciąć od socrealizmu…. wielkie okna, balkony dodają mu lekkości.. Od początku na parterze mieściła się bardzo popularna kawiarnia „Marago”… i za czasów komuny – cinkciarze… od lat 90 parter zajmowany jest przez bank…

widok „Marago” od strony Zwierzynieckiej

Druga strony ulicy Mickiewicza (wschodnia) w południowej części – tu tylko kamienice typu willowego. Architekci Karl Roskam i Paul Lindner wykupili fragment (od południowej strony) ulicy i wybudowali tu domy – 28;30;32;34, pod 28 mieszkał właściciel cegielni Hans Kantorowicz, pod 30 znany historyk Ernst Kantorowicz ale i bogaty kupiec i przedsiębiorca spokrewniony z Kantorowiczami Salo Hamburger, pod 32 mieszkali adwokaci dr Fritz Orgler (jeden z najbogatszych prawników Poznania) i dr Schley, warto spojrzeć jak mieszkali ludzie (bogaci).. teraz chyba mieszkają tu mniej bogaci

nr 36 pierwsza od Zwierzynieckiej, duża kamienica..

Kamienica 34, niektórzy powiadają, że zbudowano ją po roku 1910 przez firmę Böhmer i Preul, kamienica stanowiła własność towarzystwa budowlanego Dawidsohn, Lesser i Zadek. Jan Skuratowisz zaś mówi, że to Architekci Karl Roskam i Paul Lindner wykupili teren i wybudowali tu 28; 30; 32; i właśnie 34, ale kamienica może się podobać mimo braku dekoracji oprócz wstawek i wykuszy… i niezależnie kto ją budował..

elewacja tylna kamienicy 34

Willa 32 powstała w 1906 roku w biurze projektowym Paula Lindnera i Karla Roskamapod . Sztukaterie wykonane przez A. Wagnera, mieszkali bogaci prawnicy dr Orgler i dr Schley, mieszkał tutaj także lekarz i inspektor sanitarny Hermann Elkeles

nr 30

elewacja tylna

Willa 28 zbudowana w roku 1905 przez firmę architektoniczną Lindner i Roskam jako budynek własny . Jest to najstarszy budynek wzniesiony przez tę firmę. W roku 1908 willę kupił współwłaściciel fabryki wódek Hansa Hartwiga Kantorowicza, po dwóch latach trafiła do bardzo znanego twórcy witraży w poznańskich kamienicach Hugona Hella

elewacja tylna

dekoracje

okazały dom 26 zbudowany w1905 roku, ( podobnie jak 24 i 22) dla dra Stanisława Jerzykowskiego, zbudowany przez firmę architektoniczną Lindner i Roskam..

kamienica nr 24 zbudowana w 1907 roku podobnie jak poprzednia dla Stanisława Jerzykowskiego przez firmę Lindner i Roskam.

22 zbudowany 1905 roku dla dr. Stanisława Jerzykowskiego, przez firmę architektoniczną Lindner i Roskam. Od samego początku na parterze apteka, która zresztą znajduje się tam do dziś. W okresie międzywojennym na piętrze mieściła się klinika chirurgiczna dra Eugeniusza Parczewskiego, na wyższych kondygnacjach mieszkania – po trzy na każdym piętrze.

widok z narożnika ul. Dąbrowskiego

na następny spacer zapraszam na ulicę Słowackiego….

Po fyrtlach Poznania 154 – Jeżyce cd

20 października, 2014Jeżyce, Mickiewicza, SienkiewiczaDom Chłopa, Gmach Ubezpieczalni Krajowej, Hohenzollernów, Szpital RaszeiJan Kaczmarek

Ulica Sienkiewicza

Łączy ulicę Mickiewicza i ulicę Kraszewskiego, i jest równoległa do Zwierzyniecka, powstała w 1907 roku, przedtem ulica stanowiła ( do r. 1906) nieuregulowane przedłużenie ul. Szamarzewskiego, poczem — z powodu stawienia przy niej pierwszego budynku — w r. 1907 otrzymała nazwę „ul. Wettinów“ (Wettinerstr). Od 15. 11. 1919 zwie się „ul. Sienkiewicza“. Zbigniew Zakrzewski tak pisze o tej ulicy ..„..ulicę Henryka Sienkiewicza pamiętam jeszcze otoczoną ogrodami warzywnymi, kartofliskami; tylko gdzieniegdzie stały domy mieszkalne. Dopiero na kilka przed ostatnią wojną obdarzono ją asfaltową nawierzchnią, a wolna dotąd przestrzeń w rejonie wylotu ulic Prusa i Kochanowskiego zaczęła się wypełniać kamienicami..”

po południowej stronie ulicy, na początku ulicy skrzydło Domu Chłopa

dalej biurowiec dawnej spółki Hydrobudowa 9 i żeby więcej zepsuć widok na Jeżyce wielokondygnacyjny budynek mieszkalny

dalej resztki zabytkowej zajezdni

Druga strona ulicy to- na początku skrzydło urzędu dawnej Prowincji Poznań-Zachód, więcej o nim potem..

warto popatrzeć na kamienicę pod trójką, zbudowana na początku XX wieku w ramach luksusowego osiedla przy ulicy Mickiewicza (Hohenzollernów)

i jeszcze jeden obrazek z ulicy Sienkiewicza

Na narożnej kamienicy ulicy Sienkiewicza i Kraszewskiego – mural przedstawia odwrócony, przecięty stożek, lody… trudno… nie wiem o czym myślał – „Artist: 2501 (Italy, 2013)„, czy może się podobać…? wolę murala niż brudną ścianę…

Ulica Mickiewicza (do 14. listopada 1919 Hohenzolernów)

Po złagodzeniu ograniczeń , barier związanych z zabudową przed-pól fortycznych we wschodniej części Jeżyc dopuszczono zabudowę murowaną . W 1891 roku zaprojektowano nowy rozkład ulic Marienstrasse (Gajowa) , Hohenzolernów (Mickiewicza), Jadwigi (Kraszewskiego), Księcia Fryderyka (Wawrzyniaka), Moltkego (Staszica) i Feldstrasse (Polna), wytyczono duże działki pod budowę luksusowych domów. Ulica Mickiewicza stała się osią nowo utworzonego luksusowego zespołu mieszkalnego. Ulica Mickiewicza ciągnie się od ulicy Poznańskiej do Zwierzynieckiej, zobaczymy co ciekawego na ulicy Mickiewicza ,

Północny odcinek ulicy przed wojną

ten sam odcinek dzisiaj

Początek spaceru to skrzyżowanie z ulicą Poznańską północna część ulicy, na narożniku Gmach Ubezpieczalni Krajowej (Landesversicherungsanstalt) ,projektował Hermann Röhde, podczas I wojny szpital wojenny, w okresie międzywojennym – Kasa Chorych, podczas II wojny – szkoła podoficerska, po wojnie najpierw na krótko – PZU, od 1951 roku szpital zakaźny (epidemia Heinego-Medina), od roku 1953 Szpital Miejski, od jesieni patronuje mu Franciszek Raszeja

Zbudowany w latach 1909 – 1911, dzisiaj zupełnie inaczej wygląda, po uszkodzeniach wojennych odbudowany na prosto, niedbale, bez wieży bez ozdób..

W 1956 roku podczas Powstania Poznańskiego do tego szpitala przynoszono rannych powstańców z miejsc gdzie toczyły się najcięższe walki – z ulicy Dąbrowskiego i Kochanowskiego (siedziba UB). Poświęcenie lekarzy i pielęgniarek upamiętnia tablica na elewacji szpitala…

od strony ulicy Mickiewicza

Dalej po wschodniej stronie ulicy Mickiewicza wille, niewielki zespół willowy zbudowany w latach 1906-1908 dla niemieckich urzędników. 18 willi przy ulicach Mickiewicza (6; 8; 10; 12; 14;1 6), Zacisze (6; 8; 10) i Krasińskiego (5; 6; 7; 8a ;8b ;8c ;8d ;9 ;10)

8 i 10

12 z 1907 r

i zabytkowa willa nr 16, zbudowana przez architekta Franza Josepha Weissa w 1908 roku, dzisiaj okna zabite deskami

Wille przy Zacisze

nr 6

na ulicy Krasińskiego

7 i 5

trochę zieleni wokół

pierzeja wschodnie przed skrzyżowaniem z Dąbrowskiego – dwie kamienice 18 i narożnikowa 20 Mickiewicza i Dąbrowskiego 9/11 z ostatniej ćwiartki XIX wieku o konstrukcji szachulcowej, otynkowane, kamienica narożnika – ścięty narożnik z wykuszem i balkonem i resztki zdobień na tynku…

Drugi narożnik Mickiewicza 19 i Dąbrowskiego 15 kamienica zbudowana w latach 1904 -1095, pierwszym właścicielem był Jerzy Zieliński, niewiele dekoracji, wykusz, balkony…w całości murowana

Większość domów (oprócz 19) po zachodniej stronie ulicy, w północnej jej części, to domy z muru pruskiego (przepisy wojskowe) zbudowane pod koniec XIX wieku,

wiele kamienic już rozebrano, (szkoda) zostały się ino 19; 15; 9; 5; 3…i same dziury po rozebranych kamienicach.. zawaliła się kamienica nr 11,….

ale coś tam zostało, warto zobaczyć, choćby piętnastkę pięknie odnowioną

na narożniku Ulicy Mickiewicza i Krasińskiego również ładnie odnowiony dom pod nr 9, ozdobiony wykuszami, balkonami, wieżyczką, sztukaterią..

dalej niżej, północny odcinek ulicy z kamienicami 9; 7; 5; 3, i widoczna w oddali 15

Widok od strony kamienicy 5/7 zbudowanej w 1903 roku przez Wilhelma Ciechanowskiego, dom z wysuniętą w głąb działki środkową, gospodarczą częścią ,

do wejścia zapraszają anioły, trzymając chyba monogram, pewno właściciela..

ten sam architekt wraz z Leonem Eckertem zbudowali dom pod trójką,

ciekawy portal

na końcu ulicy – budynek nr 1 i 1a budowany po wojnie, trochę się różni…

Następny spacer po Mickiewicza po południowym odcinku, między Dąbrowskiego i Zwierzyniecka… zapraszam

Po fyrtlach Poznania 153– Jeżyce cd

11 października, 2014Jeżyce, Muzeum Wiedzy o ŚrodowiskuHagen i Gatczyna, Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego Polskiej Akademii Nauk, Kazimierz Szczerkowski, Zoo-logischer Garten, żubryJan Kaczmarek

Muzeum Wiedzy o Środowisku

Z inicjatywy dawnego prezesa Stowarzyszenie Ogród Zoologiczny w Poznaniu Roberta Jaeckla na terenie zoo została wybudowana restauracja „Zoo-logischer Garten”. Dochody z restauracji pozwalały utrzymywać zwierzęta w zoo. Budynek został wybudowany, już po śmieci Jaeckla w 1908 roku a zaprojektował go znany architekt Paul Pitt

Po wyzwoleniu budynek przejęło miasto i był pawilonem wystawowym, od roku 1925 Muzeum Przyrodnicze, a potem Muzeum Wiedzy o Środowisku, zajmuje pomieszczenia razem z Instytutem Środowiska Rolniczego i Leśnego Polskiej Akademii Nauk, miałem wrażenie tak jakby kątem, na drugim planie, ….

Tablica wielka… a muzeum … zobaczymy co w środku…

a w środku? kilka zakurzonych wypchanych ptaków

kilka zakurzonych wypchanych ssaków, nie można dotykać, boo.. można się pobrudzić… w kącie stos, stóg- książek,

No i trochę opisów i największe wypchane i zakurzone i smutne zwierzę czyli żubr i dwa zakurzone wilki…, i opis żubra

Jednym z prekursorów współpracy międzynarodowej w ratowaniu ginącego żubra był dawny dyrektor (od 1922 do 1940 roku i trochę po wojnie…) poznańskiego Starego Zoo – Kazimierz Szczerkowski, i to on umieścił ostatnią parę żubrów Hagena i Gatczynę w poznańskim zoo, to to on postarał się pokazać gościom PeWuKi te żubry, a cel miał jeden – ratować żubry… ale o nim ni słowa

zwiedzając muzeum miałem wrażenie, że jest ono tu w Instytucie jak kula u nogi, … wydawało mi się, ze jedynie nie zakurzona była pani na bramce, która na pytanie co kiedyś było w tym budynku? potrafiła odpowiedzieć – „nie wiem”, zresztą jest to takie muzeum samoobsługowe , na zasadzie wejdź i wyjdź, …. zresztą budynek tez obstawiony budami blaszanymi, jakimś obskurnym płotem….. To naprawdę smutne

To był smutny spacer, myślę, że następne będą bardziej radosne… zapraszam na następne spacery po Jeżycach…:)

Po fyrtlach Poznania 152 – Jeżyce cd

7 października, 2014Jeżyce, Stary Ogród Zoologicznyalpinarium zwierząt górskich, Grota Błękitna, Kazimierz Szczerkowski, małpiarnia, Mały Cohn, Muzeum Przyrodnicze, ogród koncertowy, pawilon dużych drapieżników, Pawilon Zwierząt Zmiennocieplnych, pomieszczenia niedźwiedzi, pomnik w postaci kamiennego lwa, restauracji "Zoo-logischer Garten", Robert Jaeckel, rzeźba "trzy pelikany", rzeźba konia, rzeźba małpy, rzeźba marabuta, rzeźba wilka, słoniarnia, słonica KingaJan Kaczmarek

Stary Ogród Zoologiczny

Zrodził się z żartu w ogrodzie przy restauracji likwidowanego dworca kolejowego. Zbigniew Zakrzewski pisze … „Kółko kręglarzy, stałych gości restauracji dworcowej, ofiarowało dla żartu swemu prezesowi z okazji urodzin upominek w postaci różnych zwierząt, które obdarowany umieścił ogrodzie przylegającym do dworca. Niebawem menażerię objął w posiadanie związek żołnierzy, a po nim, w 1875, Towarzystwo Akcyjne Ogrodu Zoologicznego”

To działo się w 1971 roku, w ciągu trzech dni prezes stał się posiadaczem świni, barana, kozy,kota, królika, wiewiórki, gęsi, kaczki, kury, pawia, tresowanego niedźwiedzia i małpy… Menażeria stała się od razu atrakcją miasta ale wymagała nakładów dlatego już 28 lutego 1874 r. zawiązuje się oficjalne stowarzyszenie Ogród Zoologiczny w Poznaniu,

Formalnie stowarzyszenie zostało zarejestrowane rok później 15 maja 1875 roku. W roku 1886 stowarzyszenie kupiło od kolei stary budynek dworca i restauracji z ogrodem, a wcześniej kupiono grunt obok, do 1944 roku w tych budynkach mieściła się dyrekcja zoo, budynek zniszczony podczas nalotów aliantów

Czytaj dalej Po fyrtlach Poznania 152 – Jeżyce cd →