Archiwum miesiąca: listopad 2015

Po fyrtlach Poznania 89b – „Okrąglak”

„Okrąglak”.

13 011 Kopia

Dom Towarowy zbudowany w latach 1949 – 55 na narożniku ulicy Mielżyńskiego 17 i 27 Grudnia 16 w miejscu zniszczonego podczas II wojny Banku Cukrownictwa. Projekt Marka Leykama nowoczesny, stworzony przed wprowadzeniem doktryny socrealizmu w architekturze. Okrągły kształt budynku powodował, że widać go było z każdej ulicy podobnie. Pierwszy budynek w Poznaniu zbudowany z elementów prefabrykowanych oraz z ogrzewaniem sufitowym. Otwarcie nastąpiło 29 stycznia 1955.

01 163

Na otwarcie przyszły tłumy, następnego dnia „Okrąglak” trzeba było zamknąć i remontować. Zwabiony rzekomo wielką ilością towaru, tłum zniszczył stoiska, powybijał szyby, poniszczył lady… Rok później Okrąglak został włączony do Poznańskiego Zjednoczenia Przedsiębiorstw Handlowych. W pobliżu Okrąglaka wybudowano budynek biurowy o podobnej elewacji zwany „kwadraciakiem”. W latach 1977-1979 do istniejącej klatki schodowej dobudowano windę wraz z maszynownią dźwigów oraz zewnętrzną, ewakuacyjną klatkę schodową – łączącą „Okrąglak” z „kwadraciakiem” (później została rozebrana). W podziemiach zamontowano wówczas także zbiornik na wodę o pojemności 100 tys. litrów.

10.10 035 Kopia

Przez lata w Okrąglaku można było  kupić prawie wszystko, od czekolady, przez talerze, zabawki.. na kupy w PRL szło się do Okrąglaka bo tam było zawsze można coś kupić, w Okrąglaku zawsze cos było, był on najważniejszym budynkiem w mieście. Jest lubiany przez Poznaniaków i nie tylko… Okrąglak wraz z budynkiem Domaru, Delikatesami Kasia, Domem Książki miał i utworzył nowoczesną oprawę dawnego Placu Gwarnego (skrzyżowania ulic 27 Grudnia; Gwarna; Fredry i Mielżyńskiego). W 1998 przeszedł na własność polsko-belgijskiej spółki DTC (wraz z 32 innymi domami towarowymi w całej Polsce). Spółka próbowała zablokować wpis obiektu do rejestru zabytków, m.in. z uwagi na brak możliwości przypisania mu cech wysokiej wartości historycznej, naukowej czy artystycznej. W 2007 został wpisany na listę zabytków jako Powszechny Dom Towarowy „Okrąglak” pod numerem 218/Wlkp/A z dnia 19.12.2007.

18.081 021 - Kopia (3)

Budynek w kształcie walca, dziewięciopiętrowy, z centralna trzybiegową klatką schodową. Schody były ciasne, trudno było się wymijać i niektórych budziły strach z uwagi na lęki wysokości, w pewnym okresie były też popularne wśród samobójców dopóki nie zabezpieczono je specjalną siatką. Okrąglak był też niebezpieczny pod względem przeciwpożarowym, w przypadku pożaru zadziałby jak piec. W latach 2011-2012 budynek przeszedł gruntowy remont. Zmienił on się w budynek biurowo-usługowy. Przywrócona została również oryginalna elewacja. Otwarcie po remoncie miało miejsce 24 września 2012.

Plac po B.C. 1948 r

Bank Cukrownictwa

Bank Cukrownictwa 02

był jednym z wielu banków branżowych powstałych w pierwszej połowie lat 20 XX wieku. Zawiązano go w 1921 r. na zasadzie fuzji połączony z Bankiem Ziemskim w Poznaniu , który działał od roku 1886 roku. Inicjatorem powstania Banku Cukrownictwa był Związek Zachodnio – Polskiego Przemysłu Cukrowniczego, który zrzeszał 24 cukrownie działające w byłym zaborze pruskim. Podobnych banków branżowych nastawionych na obsługę jednego sektora gospodarki było wiele, ale trudny okres wielkiej inflacji przetrwały jedynie dwa – Bank Naftowy i Bank Cukrownictwa. Bank Cukrownictwa w wyniku porozumienie w roku 1923r. trzech związków producentów cukru działających na terenach trzech zaborów finansował potrzeby gospodarki cukrowniczej i oraz sprzedaży cukru jako monopolista. Bank kontynuował działalność w czasie II wojny światowej na terenie Generalnej Guberni. Bank utracił koncesję w 1946.

ruiny po wojnie

Bank Cukrownictwa

Dawny budynek Banku Cukrownictwa
Dawny budynek banku zdecydował o kształcie narożnika ulic 27 Grudnia i Mielżyńskiego. Główne wejście usytuowane pod kątem zbiegającym się do zbiegających się ulic w eksponowanym froncie, wspartym na kolumnach. Bank Cukrownictwa przejął od działającego wcześniej Banku Przemysłowców za długi zbierając wszystko „jak stał i siedział”. W czasie działań wojennych budynek Banku Cukrownictwa poważnie ucierpiał i podjęto decyzję o jego rozbiórce. Dzisiaj na miejscu Banku Cukrownictwa stoi „Okrąglak”.

Bank Cukrownictwa01

Zapraszam na następny spacer po fyrtlach Poznania i Wielkopolski

Po fyrtlach Poznania 88a – Teatr Polski

Teatr Polski

O budowie Teatru Polskiego w Poznaniu można buło myśleć dopiero po uchyleniu 26 czerwca 1869 ustawy wymagającej zgody władz na przedstawienia w językach obcych (innych niż urzędowy niemiecki). I wtedy już 1 grudnia 1869 roku konstytuuje się Komitet Teatralny, który przekształca się w Spółkę Akcyjną pod nazwą „Teatr Polski w Ogrodzie Potockiego”. Wcześniej Bolesław Potocki z Będlewa ofiarował na rzecz powstającej Spółki swój ogród przy ulicy Libelta. Ogród Potockiego sprzedano a pieniądze przeznaczono na zakup parceli pod budowę teatru. W grudnia 1871 r. Spółka kupiła posiadłość przy ulicy Berlińskiej (dziś 27 Grudnia) o powierzchni 2 tys. m2, od Stanisława Hebanowskiego. Stanisław Hebanowski bezinteresownie zaprojektował budynek teatru. Projekt Hebanowskiego zatwierdzono i  po długoletnich staraniach na uzyskanie zgody rządu pruskiego zbudowano teatr w latach 1873–1875..

Fotopolska_159551

I budowano Teatr Polski w Poznaniu przeciw procesowi niemczenia, w chwili ostrej walki z pruskimi władzami, gdy wycofywano ze szkół język polski, aresztowano społeczników i działaczy, księży (m. in. arcybiskupa Ledóchowskiego), gdy przesiedlano nauczycieli do Rzeszy, gdy wprowadzano ostre, „kagańcowe” prawo prasowe. Budowano go dzięki zaangażowaniu społeczeństwa zbierając na budowę pieniądze poprzez komitety, towarzystwa, komisje i to nie tylko w Wielkopolsce ale i w Galicji i na Pomorzu. Zbiórki poprzez datki w różnej postaci, również poprzez tzw. trzymarkówki zbierane w klimacie zabawy, anegdot, wierszyków, organizowano na ten cel bale, zabawy, przedstawienia amatorskie. Stworzono teatr przy pomocy działań politycznych, patriotycznych, socjotechnicznych, którym nadano symboliczne znaczenie, z wykorzystaniem wielkopolskiej organizacji, umiejętnego wykorzystania praw ekonomicznych, organicznikowskiej pasji i symboliki romantycznych koncepcji sztuki.  Napis na frontonie – „Naród sobie” (który na żądanie władz pruskich pierwotnie umieszczono na elewacji od strony dziedzińca) – jest (jak widać) adekwatny do sytuacji, w jakiej powstał teatr i do sposobu jego wzniesienia, teatr był symbolem polskości. 25 września 1875 roku uroczysta inauguracja stałej sceny spektaklem „Zemsty” Fredry.

poz300

Wygląd budynku teatru

Fasada teatru z ryzalitem na osi z dekoracyjnie obramionymi oknami i drzwiami, wycofane boki ozdobione bonowaniem. Wnętrze z widownią na rzucie dzwonu z trzema piętrami balkonów, loże z rzeźbionymi atlantami, puttami, postaciami kobiecymi. Symbole sztuk pięknych, nauki i handlu nadawały całości charakteru „świątyni narodowej”. W 1928 roku, żeby przygotować na Powszechną Wystawę Krajową, gmach przebudowano. Wysunięto o 5 metrów front do przodu co umożliwiło rozszerzenie foyer i urządzenie po bokach kas biletowych.

Teatr Polski Kopia

Teatr Polski 1 Kopia

10.10 051

Teatr Polski 3 Kopia

Kamienica dochodowa teatru – Kamienica Gorgolewskiego

Otwarcie budynku teatru nie zamknęło działań inwestycyjnych, wszyscy zdawali sobie z konieczności trwałego, solidnego zabezpieczenia. 27 marca 1890 roku, powstała druga spółka, nazwana „Pomoc”, która miała uratować interesy Spółki „Teatr Polski w Ogrodzie Potockiego” i zapewnić byt finansowy kolejnym sezonom. Spółka „Pomoc” wybudowała na przylegającym do teatru i dokupionym teraz gruncie – hotel „Victoria”, salę zabaw (obecnie Malarnia) i obok trzypiętrową czynszową kamienicę.

Kamienicę o trzech piętrach, z podwójnym przejazdem na wewnętrzny dziedziniec, na którym znajdował się budynek teatru, budynek z lokalami sklepowymi na parterze, z mieszkalnymi lokalami (po 6 i 7 pokoi) na piętrach, zaprojektował znany w Wielkopolsce architekt Zygmunt Gorgolewski. Kamienica ta stanowiła właściwe zabezpieczenie bytu teatru.

Niepowetowaną stratą jest zniszczenie tej kamienicy w okresie powojennym, co spowodowało zniknięcie dziedzińca teatralnego, który spełniał funkcje zewnętrznego foyer teatru. Pojawiają się głosy co by odbudować tą kamienicę i przywrócić dawny stan… czy słuszne…?

Kamienica Gorgolewskiego 003

Rzeźba

27 Grudnia 4

Zapraszam na następny spacer „Po fyrtlach Poznania”