Archiwum kategorii: Bnin

Spacerem po Kórniku – 3 – Zabytki Bnina

Zabytki Bnina
Bniński rynek – kwadrowy  plac z piętnastowiecznym (1458 r.) układem urbanistycznym oraz XVIII- i XIX-wieczną zabudową.  Rej. zabytków 655096 2199/A z 18.09.1990

05.03 003 - Kopia (3)

Bnin0 014 Kopia

Ratusz z Bninie z 1777 roku ufundowany przez Teofilę Szołdrską Potulicką. To barokowa, piętrowa budowla, przykryta mansardowym dachem z wysoką wieżą zakończoną iglicą, na której widnieje „Ogończyk” – herb rodu Działyńskich. Ratusz wpisany do rejestru zabytków 655101 – 907/Wlkp/A z 12.03.1930.

ratusz-bnin-1899

1a Ratusz Bninstar

obecnie w ratuszu bnińskim mieści się   Rada Miejska  Kórnika,  sala ślubów Urzędu Stanu Cywilnego  i Izba Pamiątek regionalnych

2 Ratusz Bnin Kopia

4 Ratusz Bnin Kopia

Bnin 013 Kopia

Kościół p.w. Świętego Wojciecha w Bninie.

Zbudowany został w latach 1448 – 63 z fundacji Andrzeja z Bnina biskupa poznańskiego. Była to budowla gotycka, trzynawowa, murowana z dwuspadowym dachem krytym dachówką. W pierwszej połowie XVI wieku do wcześniejszej bryły dobudowano imponującą, ponad 52 m wieżę, zwieńczoną strzelistym dachem hełmowym oraz nietypowymi wieżyczkami na czterech rogach. Długość budynku wynosiła 33,5 m, wysokość 32 m, szerokość 11 m.

bnin-kosciol-sw-wojciecha Kopia

Liczne remonty i przebudowy spowodowały, że kościół zatracił swój pierwotny gotycki charakter, zwłaszcza wewnątrz. Największe zmiany zaszły podczas przebudowy w 1775 r., przeprowadzonej przez Teofilę Szołdrską Potulicką. Niezmienione pozostały tylko sklepienia kościoła. Architektonicznie kościół był kopią kościoła NMP z Ostrowa Tumskiego w Poznaniu.

wnetrze-bnin-sw-wojciech-2

W nocy 4 marca 1942 wieża kościoła się zawaliła niszcząc znaczną część budynku kościelnego.

kosciol-swiety-wojciech-bnin-zawalony

Świątynia nie została odbudowana i tylko duży drewniany krzyż zaznacza dziś miejsce, gdzie stała.  Do dziś zachował się przykościelny cmentarz z kilkoma nagrobkami i ogrodzenie wraz z bramą z połowy XVIII w. wykonanym na polecenie Teofili z Działyńskich. Reszta ocalałego wyposażenia znajduje się w dawnym kościele poewangelickim, gdzie siedzibę od 1945 roku znajduje teraz Kościół p.w. Świętego Wojciecha.

d 017

Brama w ogrodzeniu dawnego cmentarza przykościelnego

Brama na plac pokościelnym

Probostwo Bnin

zbudowane w latach 1906-1908, po wschodniej stronie bnińskiego kościoła, blisko jeziora, w miejscu, gdzie stał stary chlew. Projekt budynku wykonał znany poznański architekt Roger Sławski. Bryła budynku przypomina mały pałac. Na parterze hol, kancelaria, biblioteka z salonem, jadalnia, pokój gościnny, sypialnia z łazienką, w piwnicy kuchnia z windą do jadalni. Podczas wojny od 1942 roku budynek zajęty na rzecz Bund Deutscher Mädel (sekcja żeńska Hitlerjugend). Po wojnie w latach 1945 -1966 mieściło się tu przedszkole . Jako zespół plebański – plebania i park plebański w spisie zabytków pod nr 886/Wlkp/A z 27.02.2013.

Bnin0 016

Kościół poewangelicki – od 1945 roku rzymsko-katolicki – parafialny pw. św. Wojciecha. Został zbudowany w latach 1826 – 1827 na miejscu kościoła z muru pruskiego, zbudowanego z fundacji Teofili Potulickiej w latach 1776 –1777.

Bnin 026

Na wieżyczce kościoła znajduje się płaskorzeźba św. Wojciecha; na ścianie frontowej – Oko Opatrzności; nad drzwiami – głowa Chrystusa, nad boczną bramą rzeźba z dawnego zburzonego kościoła. Kościół jest budowlą halową na rzucie prostokąta z czworoboczną zakrystią od północy i nowszą kruchtą od zachodu.

Bnin 029

Wpisany do rejestru zabytków nr 655098 911/Wlkp/A z 13.02.1970

Kościół św.Wojciecha wnętrza 3
Dawna pastorówka

Zbudowana w końcu XVIII wieku, przebudowana w 1836 roku. Jest budynkiem parterowym, murowanym, otynkowanym i z użytkowym poddaszem. W budynku jest wnętrze dwutraktowe z sienią na przestrzał. Pastorówka przykryta jest dachem mansardowym z naczółkami. Budynek wpisany do rejestru zabytków nr 655099 – 912/Wlkp/A z 13.02.1970

Bnin0 008

Dawny szpital w Bninie – zniszczony budynek szpitala, będący obiektem zabytkowym prawnie chronionym stoi przy ul. Armii Krajowej 23 Józef Łukaszewicz pisze, ze szpital w Bninie istniał już w 1639 r, spalił się w połowie XVIII w. istniejący budynek wybudowano 1805 r. Szpital był raczej ochronką dla ubogich. We wnęce przy głównym wejściu, po prawej stronie dostrzec możemy krucyfiks. Budynek wpisany do rejestrów zabytków 655103 – 909/Wlkp/A z 13.02.1970

Bnin0 004

Szkoła 

O szkołach w Bninie wspomina się już przed 1727 roku. Pierwsze zapiski (w języku niemieckim) w kronice szkolnej pochodzą z 1873 roku i dotyczą początków miejscowego szkolnictwa. Budowę obecnego budynku rozpoczęto w latach 1901 – 1903 Z wydarzeń historycznych wspomnieć należy o strajku uczniów w 1906 – 1907 w obronie mowy polskiej i religii katolickiej. Dzisiaj to Szkoła Podstawowa nr 2 w Kórniku (Bninie) im. Teofili z Działyńskich Szołdrskiej-Potulickiej.

aaa 025

Zapraszam na spacer po Prowencie, kiedyś oddzielną miejscowością.

Spacerem po Kórniku – 1

Kórnik
Kórnik – miasto z herbem z połączonych dwóch tarcz – miasta Kórnika i Bnina,

4b 004 Kopia

02d 026 Kopia Kopia

siedziba gminy wiejsko – miejskiej położone nad Jeziorem Kórnickim, 20 km na południowy wschód od Poznania. Podobno jest najchętniej odwiedzaną miejscowością w Wielkopolsce. Kórnik to dwa miasta w jednym – to Bnin i Kórnik oddalone od siebie o 1 km i połączone razem 20 II 1961 roku, kiedyś jeszcze w środku był folwark Prowent, oddzielna miejscowość. Starszą osadą jest Bnin, który otrzymał prawa miejskie w 1395 a Kórnik prawdopodobnie w 1426 roku. Miasta leżały na wczesnośredniowiecznym szlaku handlowym łączącym Śląsk z Poznaniem i były własnością Górków, Czarnkowskich, Grudzińskich, Działyńskich i Zamoyskich.
Dzisiaj Bnina już nie ma ale granice pozostały w świadomości mieszkańców, nie zlikwidowano też tablic z nazwą miejscowości. Największa atrakcją Kórnika jest – zespół zamkowo-parkowy wraz z kościołem parafialnym-nekropolią właścicieli uznany za pomnik historii.

22.02. 010 Kopia

Historia
Historia Kórnika to historia dwóch miast Bnina i Kórnika, to dwie oddzielne historie.

Bnin
Najstarsze ślady pobytu człowieka w okolicach Bnina pochodzą z co najmniej V tysiąclecia p.n.e. W II połowie X wieku, za czasów Mieszka I, na półwyspie Szyja jeziora Bnińskiego istniał nieduży gród obronny i podgrodzie. Gród zniszczono prawdopodobnie podczas najazdu Brzetysława księcia czeskiego. Na początku XIII wieku zaczęły powstawać zalążki miasta i średniowieczny gród kasztelański, o kasztelanach bnińskich mówi się od 1232 roku. Od tego do początku XV wieku istnieje kompletna lista kasztelanów bnińskich, z różnych rodów rycerskich (-Doliwów, Korabitów, Pałuków..).. Najprawdopodobniej przed 1273 rokiem majętność bnińska przeszła w prywatne ręce stając się własnością rodu Łodziów.

05.03 003 - Kopia (3)

W 1395 r Władysław Jagiełło nadał Bninowi prawa miejskie – od tego czasu pozycja miasta stale wzrastała. W 1458 roku – wystawiło trzech piechurów na wojnę z Zakonem Krzyżackim – jeden piechur na stu mieszkańców – miasto musiało więc wówczas liczyć około 300 mieszkańców. W XV wieku pozycję Bnina próbował jeszcze wzmocnić biskup poznański Andrzej Bniński. Zainteresował się rozbudową miasta, a w 1463 roku dokończył budowę gotyckiego kościoła. Od początku XVII wieku Bnin należał do właścicieli Kórnika. W 1777 roku został zbudowany ratusz, ufundowany przez Teofilę Szołdrską Potulicką, wybitną właścicielkę Kórnika i Bnina. Bnin ma też swój rynek z piętnastowiecznym układem urbanistycznym oraz XVIII- i XIX-wieczną zabudową.. W 1934 roku odebrano Bninowi prawa miejskie a 20 II 1961 roku na mocy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów zlikwidowano nazwę Bnin i włączono miejscowość oraz folwark Prowent do Kórnika. Obecnie nazwa Bnin używana jest umownie w odniesieniu do południowej części miasta Kórnika. I tak to władza wiedziała co lepsze dla mieszkańców.

Bnin Kórnik granica 1

Zapraszam na dalszy spacer po Kórniku