Pierzeja wschodnia Starego Rynku
Pierzeja wschodnia Starego Rynku – Ciągnie się od ulicy Wielkiej do ulicy Wodnej, przedzielona ulicą Woźną . Przy tej pierzei ciekawe kamienice od nr 37 do nr 52 i każda z kawałkiem historii…
Czytaj dalej Po fyrtlach Poznania 36 – Stare Miasto – Stary Rynek
Odwach – stoi po zachodniej stronie bloku śródrynkowego, – klasycystyczny odwach zastąpił drewniany budynek, służący miejskiej policji od początku XVIII wieku. Inicjatorem i w dużym stopniu fundatorem budowy był ówczesny starosta wielkopolski, Kazimierz Raczyński. Odwach wzniesiono w 1786-1787, według projektu znanego warszawskiego architekta czasów stanisławowskich Jana Chrystiana Kamsetzera.
Na attyce herby Rzeczpospolitej, trzymany przez dwie postacie kobiece z fanfarami, herb miasta również herb Raczyńskich (Nałęcz) Czytaj dalej Po fyrtlach Poznania 35 – Stare Miasto – Stary Rynek
Spacerujemy po środku poznańskiego Starego Rynku,
na południe od ratusza – domki budnicze – jest to jeden z nielicznych przykładów szeregowej zabudowy targowej, nazwa od Bractwa Budników znajdującego się w domku numer 17. Na tym domku znajduje się herb z trzema palmami i śledziem oraz podpis Budnicorum Fraternitis. . Dawniej stały tu budy śledziowe , sprzedawano śledzie (częste posty więc ludzie jedli śledzie), świece, sól, pochodnie i…. i na ich miejscu właściciele zaczęli budować murowane, coraz wyższe ale wąskie kamieniczki z uwagi na wąskie parcele.
herb bractwa budników: trzy palmy i śledź
W 1534 roku władze miejskie zgodziły się aby cech budników wybudował podcienia dla wszystkich budynków. Mimo utylitarnego przeznaczenia „domków” , starano się by wyglądały godnie, i tak widzimy tu podcień na całej długości, ale i kroksztyn z maszkaronem trzymający wykusz od strony północnej,
Czytaj dalej Po fyrtlach Poznania 34 Stare Miasto – Stary Rynek cd
Stary Rynek pomniki, fontanny
Wychodząc z ratusza i prawie potykamy się o Pręgierz
Niektórzy powiadają, że to ośmioboczna, późnogotycka kolumna, na głowicy której stoi postać kata w stroju rycerza z uniesionym mieczem. A jest to pomnik urzędnika- jedynego obywatela miasta z licencją na zabijanie, człowieka o bardzo dwuznacznej reputacji. Ale to nie tylko pomnik kata, bo przecież pręgierz wiąże się ściśle z uprawnienia do sądzenia, które przysługiwały samorządowi. Samorząd realizował te uprawnienia poprzez ławę sądową wybieraną pośród patrycjatu, na czele ławy stał wójt, do pomocy miał miejskich urzędników, jednym z urzędników był kat, a postać kata na „słupie hańby” z podniesionym mieczem symbolizuje prawo karania śmiercią. Pierwotny stał jako mediastinus, czyli centralnie usytuowany w mieście symbol władzy sądowniczej, w geometrycznym środku miasta ulokowanego w 1253 r. Był drewnianym palem. Obecny pręgierz zbudowany a w 1535 roku, zużyty drewniany pal zastąpiony został kamiennym słupem z piaskowca, ma 5,5 metra wysokości a był ufundowany z grzywien nakładanych na służące, mamki i szynkarki noszące przesadnie eleganckie stroje. Narzędziem do tego była uchwała miejskich rajców, a kara wynosiła 6 groszy lub 12 groszy w przypadku recydywy „….. Żadna z dziewczyn służebnych, mamek i szynkarek nie ma głowy swojej zdobić jedwabiami kosmatemi, adamaszkiem i atłasem; nie ma się na ulicy pokazywać w czepkach jedwabnych, futrem kunim albo innymi drogimi podbitymi, pod karą niżej opisaną. […] Zakazujemy także, aby żadna z dziewczyn służebnych do stroju swego nie używała złota, srebra i pereł; aby na palcach pierścieni złotych i srebrnych, na szyi łańcuszków złotych, srebrnych i jedwabnych nie nosiła….” ,
Czytaj dalej Po fyrtlach Poznania 33 – Stare Miasto – Stary Rynek
