Stary Rynek pomniki, fontanny

Wychodząc z ratusza i prawie potykamy się o Pręgierz

Niektórzy powiadają, że to ośmioboczna, późnogotycka kolumna, na głowicy której stoi postać kata w stroju rycerza z uniesionym mieczem. A jest to pomnik urzędnika- jedynego obywatela miasta z licencją na zabijanie, człowieka o bardzo dwuznacznej reputacji. Ale to nie tylko pomnik kata, bo przecież pręgierz wiąże się ściśle z uprawnienia do sądzenia, które przysługiwały samorządowi. Samorząd realizował te uprawnienia poprzez ławę sądową wybieraną pośród patrycjatu, na czele ławy stał  wójt, do pomocy miał miejskich urzędników, jednym z urzędników był kat, a postać kata na „słupie hańby” z podniesionym mieczem symbolizuje prawo karania śmiercią. Pierwotny stał jako  mediastinus, czyli centralnie usytuowany w mieście symbol władzy sądowniczej, w geometrycznym środku miasta ulokowanego w 1253 r. Był drewnianym palem.  Obecny pręgierz zbudowany a w 1535 roku, zużyty drewniany pal zastąpiony został kamiennym słupem z piaskowca, ma 5,5 metra wysokości  a był ufundowany z grzywien nakładanych na służące, mamki i szynkarki noszące przesadnie eleganckie stroje.  Narzędziem do tego była uchwała miejskich rajców, a kara wynosiła  6 groszy lub 12 groszy w przypadku recydywy  „…..  Żadna z dziewczyn służebnych, mamek i szynkarek nie ma głowy swojej zdobić jedwabiami kosmatemi, adamaszkiem i atłasem; nie ma się na ulicy pokazywać w czepkach jedwabnych, futrem kunim albo innymi drogimi podbitymi, pod karą niżej opisaną. […] Zakazujemy także, aby żadna z dziewczyn służebnych do stroju swego nie używała złota, srebra i pereł; aby na palcach pierścieni złotych i srebrnych, na szyi łańcuszków złotych, srebrnych i jedwabnych nie nosiła….” ,

Czytaj dalej Po fyrtlach Poznania 33 – Stare Miasto – Stary Rynek →