Ulica Młyńska
Ulica pomiędzy ul. Solną na wschodzie i Placem Cyryla Ratajskiego. Powstała w pierwszej połowie XIX. wieku i stanowiła część ul. Młyńskiej, sięgającej aż do św. Marcina. W r. 1885 na swym obecnym odcinku przezwana „ul. Dolną Młyńską”, gdy odcinek południowy zwano krótko „Młyńską”. Odcinek między Świętym Marcinem a Placem Cyryla Ratajskiego (Rynkiem Nowomiejskim) nazwano od 1891 roku „ul. Wiktorji” upamiętniając żonę cesarza Fryderyka III, która w 1888 roku odwiedziła Poznań po straszliwej powodzi. Odcinek północny nosił nadal nazwę ul. „Dolnej Młyńskiej”. dopiero w roku 1899 odcinek został nazwany „ulicą Młyńska”. Po roku 1918 ulicę Wiktorii podzielono na dwa odcinki na , Mielżyńskiego i Gwarną utrzymując numerację domów.
Nazwa wywodzi się od młynów, które były zasilane wodami rzeki Bogdanki. W drugiej połowie XIX w. w tej części miasta zaczęła powstawać dzielnica z budynkami użyteczności publicznej oraz eleganckimi kamienicami.
